Author: Łukasz Jakubiak
Institution: Jagiellonian University in Cracow
Year of publication: 2017
Source: Show
Pages: 36-53
DOI Address: https://doi.org/10.15804/athena.2017.56.03
PDF: apsp/56/apsp5603.pdf

The paper is devoted to the role of the French Senate (under the constitution of the Fifth Republic) as an organ that can remain a tool in the hands of opposition to the government. It has been pointed out that in the French formula of the semi-presidential system, which was created as a result of the rationalisation of a parliamentary model, bicameralism may be the field of special expansion of the executive which aims at the effective implementation of its own legislative activities. The author argues that this has a particularly negative impact on the status of the parliamentary opposition. This is the case even when the opposition has a majority in the Senate. The French second chamber, although the body is relatively strong, can be neutralised in legislative proceedings designed to implement the government’s programme. The author analyses the problem of marginalising the parliamentary opposition in relation to the two major political arrangements of the Fifth Republic: the so-called majority effect (the executive branch is politically homogeneous) and cohabitation (the executive branch is politically divided).

OPOZYCJA PARLAMENTARNA I SENAT W V REPUBLICE FRANCUSKIEJ

Artykuł jest poświęcony roli francuskiego Senatu (pod rządami konstytucji V Republiki) jako organu, który może stanowić narzędzie w gestii opozycji antyrządowej. Wskazano, że we francuskiej formule systemu semiprezydenckiego, która została stworzona w efekcie racjonalizacji systemu parlamentarnego, bikameralizm może stanowić obszar szczególnej ekspansji egzekutywy, która dąży do efektywnego wdrożenia swoich własnych zamierzeń legislacyjnych. Autor dowodzi, że ma to szczególnie negatywny wpływ na status opozycji parlamentarnej. Jest tak nawet wtedy, gdy opozycja dysponuje większością w Senacie. Francuska izba druga, choć jest to organ relatywnie silny, może być neutralizowana w procesie ustawodawczym zmierzającym do implementacji programu rządowego. Autor poddaje analizie problem marginalizacji opozycji parlamentarnej w odniesieniu do dwóch podstawowych układów politycznych V Republiki: tak zwanego efektu większościowego (władza wykonawcza jest politycznie jednorodna) oraz koabitacji (władza wykonawcza jest politycznie podzielona).

REFERENCES:

  • Avril, P. (1994). La Ve République. Histoire politique et constitutionnelle. Paris: Presse Universitaires de France.
  • Bell, D.S. (2000). Presidential Power in Fifth Republic France. Oxford–New York: Berg.
  • Boyer, V. (2011). Le Sénat, contre-pouvoir au bloc majoritaire? Revue française de droit constitutionnel, 85(1), 41 – 68.
  • Branchet, B. (2008). La fonction présidentielle sous la Ve République. Paris: L.G.D.J.
  • Chantebout, B. (2004). Brève histoire politique et institutionnelle de la Ve République. Paris: Armand Colin.
  • Chapsal, J. (1984). La vie politique sous la Ve République. Paris: Presses Universitaires de France.
  • Constitution du 4 octobre 1958 (version consolidée au 12 mai 2017). Légifrance. Le service public de la diffusion du droit. Retrieved from: https://www.legifrance.gouv.fr/affichTexte.do?cidTexte=LEGITEXT000006071194.
  • Debbasch, Ch., Bourdon, J., Pontier, J.M., Ricci, J.C. (1988). La Ve République. Paris: Économica.
  • Elgie, R. (1999). France. In: R. Elgie (ed.), Semi-presidentialism in Europe. Oxford, New York: Oxford University Press.
  • Gicquel, J. (1992). Parlementarisme rationalisé. In: O. Duhamel, Y. Mény (eds.), Dictionnaire constitutionnel. Paris: Presses Universitaires de France: Paris.
  • Gicquel, J., Gicquel, J.É. (2015). Droit constitutionnel et institutions politiques. Issy-les-Moulineaux: L.G.D.J.
  • Gohin, O. (2013). Droit constitutionnel. Paris: LexisNexis.
  • Gouaud, Ch. (1996). La cohabitation. Paris: Ellipses.
  • Jakubiak, Ł. (2012). Referendum jako narzędzie polityki. Francuskie doświadczenia ustrojowe. Kraków: Księgarnia Akademicka.
  • Jakubiak, Ł. (2013). Przesłanki rozwiązania parlamentu w praktyce ustrojowej V Republiki Francuskiej. Przegląd Politologiczny, 18(2), 57 – 70.
  • Jakubiak, Ł. (2016). Francuska izba druga na tle przekształceń parlamentarnego systemu rządów (od III do V Republiki). Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.
  • Knapp, A., Wright, V. (2001). The Government and Politics of France. London, New York: Routledge.
  • Lane, J.E., Ersson, S.O. (2000). The New Institutional Politics: Performance and Outcomes. London, New York: Routledge.
  • Les Cinquante-six ans du Sénat de la Cinquième République, Juin 1959-Septembre 2014. Statistiques actualisées au 30 septembre 2014. (2014). Retrieved from: https://www.senat.fr/fileadmin/Fichiers/Images/seance/tableaux_de_bord/56_ans.pdf.
  • Levy, J.D., Skach, C. (2008). The Return to a Strong Presidency. In: A. Cole, P. Le Galès, J.D. Levy (eds.), Developments in French Politics 4 (p. 111 – 126). Basingstoke, New York: Palgrave Macmillan.
  • Loi constitutionnelle n° 2008 – 724 du 23 juille t 2008 de modernisation des institutions de la Ve République. (2008). Légifrance. Le service public de la diffusion du droit. Retrieved from: https://www.legifrance.gouv.fr/affichTexte.do?cidTexte=JORFTEXT000019237256.
  • Machelski, Z. (2016). Opozycja polityczna w Europie. Ujęcie porównawcze. Warszawa: Difin.
  • Mastias, J. (1980). Le Sénat de la Ve République: réforme et renouveau. Paris: Économica.
  • Maus, D. (1998). Les grands textes de la pratique constitutionnelle de la Ve République. Paris: La Documentation Française.
  • Reydellet, M. (2001). Le bicamérisme a-t-il un avenir en France? Revue du droit public et de la science politique en France et à l’étranger, 117(6), 1779 – 1842.
  • Smith, P. (2009). The Senate of the Fifth French Republic. Basingstoke, New York: Palgrave Macmillan.
  • Stevens, A. (2003). Government and Politics of France. Basingstoke, New York: Palgrave Macmillan.
  • Szarka, J. (2000). The Parties of the French “Plural Left”: An Uneasy Complementarity. In: R. Elgie (ed.), The Changing French Political System (p. 20 – 37). London: Frank Cass.
  • Szymanek, J. (2005). Druga izba we współczesnym parlamencie. Analiza porównawcza na przykładzie europejskich państw unitarnych. Warszawa: Kancelaria Senatu.
  • Vote sur la politique générale: Ayrault craint le Sénat. (2012). Le Point, 28.06.2012.

Wiadomość do:

 

 

© 2017 Adam Marszałek Publishing House. All rights reserved.

Projekt i wykonanie Pollyart