Author: Tetiana Sydoruk
Institution: National University of Ostroh Academy
Author: Dmytro Tyshchenko
Institution: University of Lisbon
Year of publication: 2016
Source: Show
Pages: 209–220
DOI Address: https://doi.org/10.15804/athena.2016.52.12
PDF: apsp/52/apsp5212.pdf

The article seeks to assess the degree to which Poland exercises power and influence in the Eastern policy of the European Union (EU) from the early 21st century until now, focusing on the attributes of Poland’s latest contribution to the EU policies – the Eastern Partnership (EaP). The article examines also challenges and discussions on Polish strategy towards Eastern Europe. The authors prove that the main points of Poland’s Eastern policy are that the improper attention to it will result in loss of status positions in the international arena; Poland should not be limited by the role of the architect artist in Franco-German project in Europe; European perspective is the only incentive that can encourage the reforms in Eastern Europe; the failure to provide such a perspective would lead to social and economic instability in the region and the drift towards the participation in reintegration projects in post-Soviet space with Moscow; the Eastern Partnership should be considered as a step towards the joining the EU; Europe will take Poland into consideration only as a regional leader; Russian neo-imperialism is a challenge for Poland’s security and needs a strict reaction.

WYMIAR WSCHODNI POLITYKI UNII EUROPEJSKIEJ I POLSKI

Artykuł stara się oszacować, w jakim stopniu Polska sprawuje władzę i wykorzystuje wpływy w ramach polityki wschodniej Unii Europejskiej (UE) od początku XXI wieku do chwili obecnej, skupiając się na właściwościach ostatniego wkładu Polski w politykę Unii, mianowicie programu Partnerstwa Wschodniego (EaP). W artykule poddano również badaniu wyzwania i dyskusje dotyczące polskiej strategii wobec Europy Wschodniej. Autorzy dowodzą, że główne punkty polskiej polityki wschodniej koncentrują się wokół następujących zagadnień: 1) Niewłaściwa uwaga przywiązywana do tej polityki będzie skutkować utratą statusu na arenie międzynarodowej; 2) Polska nie powinna być ograniczana rolą statysty we francusko-niemieckim projekcie dla Europy; 3) Perspektywa europejska jest jedynym bodźcem zdolnym pobudzić proces reform w Europie Wschodniej; 4) Porażka w promowaniu takiej perspektywy może prowadzić do społecznego i ekonomicznego zachwiania w regionie, a tym samym do pchnięcia go w kierunku udziału w projektach reintegracyjnych odbywających się w przestrzeni postsowieckiej pod dyktando Moskwy; 5) Partnerstwo Wschodnie powinno być postrzegane jako krok w kierunku integracji z Unią Europejską; 6) Europa będzie liczyć się z Polską tylko jako liderem regionu; 7) Rosyjski neoimperializm stanowi wyzwanie dla bezpieczeństwa Polski i wymaga zdecydowanej reakcji.

BIBLIOGRAFIA:

  • Baranowski, M., & Cichocki B. (2015). Poland: Searching for a Strategic Response. In: J. Forbrig (ed.), A Region Disunited? Central European Responses to the Russia–Ukraine Crisis (p. 34–38). Washington: The German Marshall Fund of the United States, European Policy Paper 1/2015.
  • Informacja Ministra Spraw Zagranicznych o Zadaniach Polskiej Polityki Zagranicznej w 2009 r. Typescript of the 35th Sitting of the 6th Sejm of the Republic of Poland, 12 February 2009. Retrieved from: www.sejm.gov.pl.; [accessed 2.03.2014].
  • Joint Statement of the Visegrad Group Prime Ministers. Warsaw, 5 November 2008. Retrieved from: http://www.msz.gov.pl; [accessed 2.03.2014].
  • Kyrydon, A., & Troian, S. (2015). Suczasnyi etap ukrainsko-polskych vidnosyn: dyskurs vzaiemodii. Zovnishni spravy, 1, 48–53.
  • Loginov, Y. (2015). Slovaczczyna: druzhyty z Rosiieiu, dopomagaty Ukraini. Dzerkalo tyzhnia. Ukraina, 26, 17 lypnia.
  • Menkiszak, M. (2014). Enhanced European Neighbourhood Policy Towards Eastern European Countries: A Role for the Visegrad Countries? The Foreign Policies of the Visegrad Countries Towards the Eastern Neighbourhood – Areas and Options of Cooperation, Budapest, 6th–9th December 2007. Retrieved from http://www.hiia.hu.
  • Mościbrodzki, W. (2012). Rola Polski w kształtowaniu polityki wschodniej Unii Europejskiej (z uwzględnieniem kwestii Rosji, Ukrainy i Białorusi). Retrieved from: http://docplayer.pl.
  • Non-paper (2003). Non-paper z polskimi propozycjami w sprawie przyszłego kształtu polityki rozszerzonej EU wobec nowych wschodnich sąsiadów. In: Polityka rozszerzonej Unii Europejskiej wobec nowych sąsiadów (p. 85–98, english version). Warsaw: Fundacja im. Stefana Batorego. Retrieved from: http://www.batory.org.pl/upload/nowi_se.pdf.
  • Polska na granicy zdrady (2015). Rzeczpospolita, January 21.Priorytety Polskiej Polityki Zagranicznej 2012–2016, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, Rzeczpospolita Polska. Retrieved from: http://www.msz.gov.pl/pl/polityka_zagraniczna/priorytety_polityki_zagr_2012_2016; [accessed 2.03.2014].
  • Przewodnictwo Polski w Radzie Unii Europejskiej. Raport końcowy z przygotowania i sprawowania prezydencji złożony przez Pełnomocnika Rządu ds. Przygotowania Organów Administracji Rządowej i Sprawowania przez Rzeczpospolitą Polską Przewodnictwa w Radzie Unii Europejskiej na podstawie § 1 pkt 2 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15 lipca 2008 r. (Dz.U. Nr 133, poz. 843 z późn. zm.). Rada Ministrów, 2012.
  • Sydoruk, T. (2012). Polityka susidstwa Europeiskogo Soiuzu u Schidnii Europi: model integracii bez czlenstwa. Lviv: PAIS.Ua.112. (2015). Yak susidni krainy dopomagaiut Ukraini protystoiaty rosiiskii agresii. Retrieved from ua.112.ua/220695.htm.
  • Wojna, B., & Gniazdowski, M. (2009). Eastern Partnership. The Opening Report. Warsaw : The Polish Institute of Foreign Affairs.

Wiadomość do:

 

 

© 2017 Adam Marszałek Publishing House. All rights reserved.

Projekt i wykonanie Pollyart