Author: Anna Wierzchowska
Institution: University of Economics and Human Sciences in Warsaw
ORCID: https://orcid.org/0000-0002-4340-9418
Year of publication: 2021
Source: Show
Pages: 211-228
DOI Address: https://doi.org/10.15804/athena.2021.72.12
PDF: apsp/72/apsp7212.pdf

The current study assumes that the notion of sustainable development, typical for the discourse on environmental protection, can be also applied to political research and indicates that institutions play a very important role in the process of creating and maintaining the balance of the political system, the aim of which is to build sustainable relations between different participants in its space. The European Union, which seems to feature characteristics of a hybrid organization and displays strong tendency to increase complexity, is examined. The EU institutions have a very important and often difficult role to play in sustaining intergovernmental and supranational influence and therefore often find themselves in contradictory situations. The intersecting efforts to deepen integration and at the same time the need to protect sovereignty do not allow for straightforward achievement of sustainable development of the integration system. Therefore, a distinctive feature of this system is the maintaining of sustainability rather than the actual achievement of sustainable development.

KSZTAŁTOWANIE ZRÓWNOWAŻONEGO SYSTEMU POLITYCZNEGO W PONADNARODOWEJ PRZESTRZENI UNII EUROPEJSKIEJ – PERSPEKTYWA INSTYTUCJONALNA

W niniejszym artykule przyjęto, iż pojęcie zrównoważonego rozwoju poza dyskursem związanym z ochroną środowiska może znaleźć także zastosowanie w badaniach politologicznych. Pojęcie to wskazuje, że instytucje odgrywają bardzo istotną rolę w procesie kreowania i utrzymywania równowagi systemu politycznego, którego celem jest budowanie zrównoważonych relacji pomiędzy różnymi uczestnikami jego przestrzeni. Badaną płaszczyzną systemową jest Unia Europejska, nosząca cechy organizacji hybrydowej i przejawiająca tendencje do zwiększania złożoności swojej natury. Instytucje UE mają do spełnienia bardzo ważną, a nierzadko trudną rolę równoważenia wpływów międzyrządowych i ponadnarodowych oddziaływań, co często stawia je w sytuacji sprzeczności. Przecinające się wysiłki na rzecz pogłębiania integracji, a jednocześnie potrzeba ochrony suwerenności nie pozwalają na proste osiąganie zrównoważonego rozwoju systemu integracyjnego. Dlatego też cechą charakteryzującą ten system jest raczej proces równoważenia niż jego realne osiągnięcie.

BIBLIOGRAFIA:

  • Acemoglu, D., Johnson, S., & Robinson, J. (2005). Institutions as the Fundamental Cause of Long-Term Growth. In: P. Aghion, & S. Durlauf (Eds.). Handbook of Economic Growth (pp. 385–472). North-Holland, Amsterdam: Elsevier.
  • Acemoglu, D., & Robinson, J.A. (2012). Why Nations Fail: The Origins of Power, Prosperity and Poverty. New York: Crown Business.
  • Alexander, E.R. (2005). Institutional Transformation and Planning: From Institutionalization Theory to Institutional Design. Planning Theory, 4(3), 209–223. DOI: 10.1177/1473095205058494.
  • Banelienė, R., & Melnikas, B. (2020). Economic Growth and Investment in R&D: Contemporary Challenges for the European Union. Contemporary Economics, 14(1), 38–57. DOI: 10.5709/ce.1897-9254.331.
  • Borg, J. (2012). Is “Multi-Level Governance” a Victim of Conceptual Overstretch? Retrieved August 13, 2020 from: https://www.e-ir.info/2012/08/27/is-multi-levelgovernance-a-victim-of-conceptual-overstretch/.
  • Börzel, T.A. (2020). Multilevel Governance or Multilevel Government? The British Journal of Politics and International Relations, 22(4), 776–783. DOI: 10.1177/1369148120939872.
  • Broniszewski, M. (2018). Matryca instytucjonalna Unii Europejskiej w procesie integracji europejskiej. Kwartalnik Naukowy Uczelni Vistula, 3, 25–37.
  • Clark, W.C. (2007). Sustainability Science: A Room of Its Own. Proceedings of the National Academy of Sciences of the United States of America, 104(6), 1337–1339. DOI: 10.1073/pnas.0611291104.
  • Czachór, Z. (2013). Kryzys i zaburzona dynamika Unii Europejskiej. Warszawa: Dom Wydawniczy ELIPSA.
  • Dehousse, R. (2015, August 26–29). The New Supranationalism. Paper Prepared for Presentation at the ECPR General Conference Panel P298. Reflections on the Euro-crisis and the Future of Representative Democracy Montreal. Retrieved from: https://paperzz.com/doc/7033891/the-new-supranationalism---europeanconsortium-for-political.
  • Demertzis, M., Sapir, A., & Wolff, G.B. (2019, April 4). Promoting Sustainable and Inclusive Growth and Convergence in the European Union. Bruegel Policy Contribution, 7 (pp. 1–21). Brussels: Bruegel. Retrieved from: https://www.bruegel.org/2019/04/promotingsustainable-and-inclusive-growth-and-convergence-in-the-european-union/.
  • Dooley, K. (1997). A Complex Adaptive Systems Model of Organization Change. Nonlinear Dynamics, Psychology, and Life Science, 1(1), 69–97. DOI: 10.1023/A:1022375910940.
  • Dooley, K. (2004). Complexity Science Models of Organizational Change. In: S. Poole, & A. Van De Ven (Eds.). Handbook of Organizational Change and Development (pp. 354–373). Oxford: Oxford University Press.
  • Fabbrini, S. (2015). Alternative Views of the European Union: Which Institutional Architecture for a Political Union? In: S. Piattoni (Ed.). The European Union: Democratic Principles and Institutional Architectures in Times of Crisis. Oxford: Oxford University Press. DOI: 10.1093/acprof:oso/9780198716273.003.0009.
  • Frohlich, S. (2000). Reformy instytucjonalne i rozszerzenie – dwa wielkie wyzwania dla Unii Europejskiej. Studia Europejskie, 4, 11–23.
  • Galster, J. (2014). Zasada równowagi instytucjonalnej w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Gdańskie Studia Prawnicze, 31, 109–120.
  • Grosse, T.G. (2016). Podsumowanie: w kierunku teorii dezintegracji regionalnej. In: T.G. Grosse (Ed.). Polityki europejskie w dobie kryzysu (pp. 293–302). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Scholar.
  • Hardacre, A. (Ed.) (2011). How the EU Institutions Work and… How to Work with the EU Institutions. London: John Harper Publishing.
  • Hoffmann, S. (1982). Reflections on the Nation-State in Western Europe Today. Journal of Common Market Studies, 21(1), 21–38. DOI: 10.1111/j.1468-5965.1982.tb00637.x.
  • Holden, E., Linnerud, K., & Banister, D. (2017). The Imperatives of Sustainable Development. Sustainable Development, 25(3), 213–226. DOI: 10.1002/sd.1647.
  • Jabłoński, A. (2017). Instytucjonalne aspekty teorii polityki. Teoria polityki, 1, 107–126. DOI: 10.4467/00000000TP.17.006.6585.
  • Kownacki, T. (2021). Diagnosis the European Union’s legitimacy Crisis – Demands for Changes. On-line Journal Modelling the New Europe, 35, 25–43. DOI: 10.24193/ojmne.2021.31.02.
  • Kölliker, A. (2001). Bringing Together or Driving Apart the Union? Towards a Theory of Differentiated Integration. West European Politics, 24(4), 125–151. DOI: 10.1080/01402380108425468.
  • Kreppel, A. (2011). Looking “Up”, “Down” and “Sideways”: Understanding EU Institutions in Context. West European Politics, 34(1), 167–179. DOI: 10.1080/01402382.2011.523551.
  • Lafferty, W. (1996). The Politics of Sustainable Development: Global Norms for National Implementation. Environmental Politics, 5(2), 185–208. DOI: 10.1080/09644019608414261.
  • Lafferty, W., & Meadowcroft, J. (1996). Democracy and the Environment: Problems and Prospects. Cheltenham–Brookfield: Edward Elgar.
  • Lenaerts, K., van Nuffel, P., & Bray, R. (2005). Constitutional Law of the European Union. London: Sweet & Maxwell.
  • Leonard, M. (2000). Sposób na Europę. Pomiędzy federalizmem a Europą narodów. Warszawa: Instytut Spraw Publicznych.
  • Lewin, R. (1992). Complexity: Life at the Edge of Chaos. New York: MacMillan.
  • Low, B., Ostrom, E., Simon, C., & Wilson, J. (2003). Redundancy and Diversity: Do They Influence Optimal Management? In: F. Berkes, J. Colding, & C. Folke (Eds.). Navigating Social-Ecological Systems: Building Resilience for Complexity and Change (pp. 83–114). Cambridge: Cambridge University Press.
  • Maggetti, M., & Trein, P. (2019). Multilevel Governance and Problem-Solving: Towards a Dynamic Theory of Multilevel Policy-Making? Public Administration, 97(2), 355–369. DOI: 10.1111/padm.12573.
  • March, J.G., & Olsen, J.P. (1996). Institutional Perspectives on Political Institutions. Governance: An International Journal of Policy, Administration, and Institutions, 9(3), 247–264. DOI: 10.1111/j.1468-0491.1996.tb00242.x.
  • Marks, G., Hooghe, L., & Blank, K. (1996). European Integration from the 1980s: State-Centric v. Multi-level Governance. Journal of Common Market Studies, 34(3), 341–378. DOI: 10.1111/j.1468-5965.1996.tb00577.x.
  • Meadowcroft, J. (1997). Planning for Sustainable Development: Insights from the Literatures of Political Science. European Journal of Political Research, 31(4), 427–454. DOI: 10.1023/A:1006815730614.
  • Meadowcroft, J. (2007). Who Is in Charge Here? Governance for Sustainable Development in a Complex World. Journal of Environmental Policy & Planning, 9(3–4), 299–314. DOI: 10.1080/15239080701631544.
  • Monar, J. (2011). The European Union’s Institutional Balance of Power after the Treaty of Lisbon. In: European Commission (Ed.). The European Union after the Treaty of Lisbon. Visions of Leading Policy-Makers, Academics and Journalists (pp. 60–89). Luxembourg: Directorate-General for Education, Youth, Sport and Culture (European Commission).
  • North, D.C. (1990). Institutions, Institutional Change and Economic Performance. Cambridge: Cambridge University Press.
  • Ostrom, E., Janssen, M.A., & Anderies, J.M. (2007). Going beyond Panaceas. Proceedings of the National Academy of Sciences USA, 104(39), 15176–15178. DOI: 10.1073/pnas.0701886104.
  • Perrings, Ch. (2006). Resilience and Sustainable Development. Environment and Development Economics, 11(4), 417–427. DOI: 10.1017/S1355770X06003020.
  • Piattoni, S. (2015). European Union Institutional Architectures. In: S. Piattoni (Ed.). The European Union: Democratic Principles and Institutional Architectures in Times of Crisis. Oxford: Oxford University Press. DOI: 10.1093/acprof:oso/9780198716273.003.0012.
  • Rapport, D.J. (2007). Sustainability Science: An Ecohealth Perspective. Sustainability Science, 2(1), 77–84. DOI: 10.1007/s11625-006-0016-3.
  • Resolution of the Committee of the Regions on the Charter for Multilevel Governance in Europe (106th Plenary Session, April 2–3, 2014).
  • Rosefielde, S. (2019). Salvaging the EU: Two-Speed or Dual-Track Reform? Contemporary Economics, 13(2), 137–146. DOI: 10.5709/ce.1897-9254.304.
  • Ruszkowski, J. (2013). Struktura wielopoziomowego zarządzania w Unii Europejskiej. In: J. Ruszkowski, & L. Wojnicz (Eds.). Multi-level Governance w Unii Europejskiej (pp. 19–61). Szczecin–Warszawa: Instytut Politologii i Europeistyki Uniwersytetu Szczecińskiego, Instytut Europeistyki Uniwersytetu Warszawskiego
  • Stein, M., & Turkewitsch, L. (2010). Multilevel Governance and Federalism: Closely Linked or Incompatible Concepts? Participation: Bulletin of the International Political Science Association, 34(2), 3–5. Retrieved from: https://www.ipsa.org/sites/default/files/participation/participation_34-2_web.pdf.
  • Tosiek, P. (2017). „Demokracja międzyrządowa” – w kierunku rekonstrukcji polskiej koncepcji reformy instytucjonalnej UE. Rocznik Integracji Europejskiej, 11, 369–381. DOI: 10.14746/rie.2017.11.26.
  • Waldrop, M.M. (1992). Complexity: The Emerging Science at the Edge of Chaos. New York–London–Sidney–Tokyo–Singapore–Toronto: A Touchstone Books–Simon and Schuster.
  • Ward, H. (2012). Key Concepts: Sustainable Development and Governance. In: H. Ward, ISO 26000 and Global Governance for Sustainable Development (pp. 38–51). London: International Institute for Environment and Development. Retrieved from: https://pubs.iied.org/sites/default/files/pdfs/migrate/16507IIED.pdf.
  • Wierzchowska, A. (2016). Wpływ modernizacji i kryzysu na dynamikę zmiany w Unii Europejskiej. Warszawa: ELIPSA.
  • Wierzchowska, A. (2017). The European Union in Search of Systemic Balance: An Analysis Involving the Concept of Resilience. Przegląd Europejski, 4, 10–38.
  • Wierzchowska, A. (2019). Parlament Europejski: efektywny katalizator zmian ustrojowych czy niedecyzyjny współuczestnik? Ocena pozycji Parlamentu Europejskiego w systemie politycznym Unii Europejskiej z uwzględnieniem kadencji 2014–2019. In: A. Nitszke, & J.J. Węc (Eds.). Podsumowanie VIII kadencji Parlamentu Europejskiego. Wyzwania integracji europejskiej w latach 2014–2019 (pp. 37–59). Kraków: Księgarnia Akademicka. DOI: 0.12797/9788381380881.02.
  • Wierzchowska, A. (2020). Complexity of the European Union System and its Adaptation Abilities. International Journal of Innovation, Creativity and Change, 13(5), 776–791.
  • Wierzchowska, A. (2021). Dismantling of the Spitzenkandidaten Mechanism after the 2019 European Elections – Failure of EU Democracy or Political Pragmatism? On-line Journal Modelling the New Europe, 35, 60–91. DOI: 10.24193/OJMNE.2021.35.04.
  • Wildavsky, A.B. (1988). Searching for Safety. New Brunswick–Oxford: Transaction Publishers.

Wiadomość do:

 

 

© 2017 Adam Marszałek Publishing House. All rights reserved.

Projekt i wykonanie Pollyart