Author: The Editors
Year of publication: 2017
Source: Show
Pages: 3-10
DOI Address: -
PDF: em/7/em7toc.pdf

Streszczenie:

TABLE OF CONTENTS

SPIS TREŚCI

Author: Ewa Ogrodzka-Mazur
Author: Urszula Klajmon-Lech
Year of publication: 2017
Source: Show
Pages: 11-15
DOI Address: -
PDF: em/7/em700.pdf

Streszczenie:

Author: Tadeusz Lewowicki
Year of publication: 2017
Source: Show
Pages: 19-36
DOI Address: https://doi.org/10.15804/em.2017.02.01
PDF: em/7/em701.pdf

Streszczenie:

W roku 2012 ukazał się pierwszy tom czasopisma „Edukacja Międzykulturowa”. Został w nim opublikowany tekst, który był próbą „bilansu otwarcia” zagadnień wielokulturowości oraz edukacji wielo- i międzykulturowej – według spostrzeganego wówczas stanu. Obraz tych zagadnień przedstawiał się jako optymistyczny. Coraz szersza stawała się wiedza o zjawiskach wielokulturowości, w Polsce i w innych państwach dominowały nastroje prointegracyjne, dostrzegano korzyści płynące z integracji europejskiej, kształtowała się świadomość słabości edukacji wielokulturowej i znajomość nowej propozycji – edukacji międzykulturowej. Pomyślny był rozwój pedagogiki międzykulturowej – jako (sub)dyscypliny naukowej, rozwój kadrowy i instytucjonalny. Edukacja międzykulturowa – jako obszar praktyki społecznej – miała liczne udane realizacje w oświacie. Lata następne przyniosły znaczne zmiany nastawienia społecznego wobec wielokulturowości. Spowodowane to zostało m.in. nasileniem się zjawiska terroryzmu, niekontrolowaną falą uchodźców i imigrantów, którzy napłynęli do Europy, a także poczuciem zagrożenia związanym z konfliktem zbrojnym na Ukrainie. Niekorzystne zmiany postaw wobec Innych, Obcych, ujawniły się w zachowaniach polityków, niektórych radykalnych grup, a także w przekazach różnych mediów masowej komunikacji. Wszystko to składa się na odmienne niż kilka lat temu uwarunkowania edukacji międzykulturowej i pedagogiki międzykulturowej. O niektórych obserwowanych skutkach mowa jest w artykule. Sformułowane zostały także pytania o kondycję edukacji i pedagogiki międzykulturowej w dzisiejszych warunkach. W kolejnym fragmencie zaakcentowany jest fakt, że pedagogika międzykulturowa przeżywa czas próby i powinności – mimo wszystko – podjęcia edukacyjnych wyzwań.

Challenges social behaviour condition of a sub-discipline politics threats changes of social climate optimistic 2012 “opening balance” intercultural education multicultural education wyzwania kondycja subdyscypliny zachowania społeczne polityka zagrożenia zmiany klimatu społecznego optymistyczny „bilans otwarcia” 2012 edukacja międzykulturowa edukacja wielokulturowa

Kontynuuj czytanie

Author: Marek Rembierz
Year of publication: 2017
Source: Show
Pages: 37-67
DOI Address: https://doi.org/10.15804/em.2017.02.02
PDF: em/7/em702.pdf

Streszczenie:

Troska o kulturę intelektualną wydaje się stanowić jeden z elementarnych wymiarów rzetelnego rozwijania teorii i praktyki edukacji międzykulturowej. Troska o doskonalenie kultury intelektualnej – tak w wymiarze indywidualnym, nabywania i rozwijania sprawności poznawczych, jak i w wymiarze społecznym, zwłaszcza w zakresie pracy naukowej – dotyczy w szczególności rozwijania kultury logicznej i pogłębiania refleksji metodologicznej, podnoszącej wątpliwości i pozwalającej na krytyczne rozpoznanie problematyki badań. W tym ujęciu kultury intelektualnej, które w wykładzie „O kulturze logicznej” przedstawił Tadeusz Czeżowski, kultura intelektualna jest sprzęgnięta z teorią i praktyką edukacji międzykulturowej, gdyż „wznosi ludzi ponad dzielące ich przeciwieństwa i łączy ich węzłami ogólnoludzkiej solidarności”, a tym samym pozwala osiągać także te cele, które stawiane są przed edukacją międzykulturową. Kształtowanie kultury intelektualnej, jako czynienie człowieka „wrażliwym na prawdę i fałsz, na poprawność myślenia i błędy logiczne”, odnosi wprost do dyskutowanej na gruncie edukacji międzykulturowej kwestii radykalizującego się i wypierającego inne stanowiska relatywizmu, który podaje w wątpliwość wartość prawdy i trafność odwołujących się do niej kryteriów poprawności myślenia. Mogą się wszakże nasuwać pytania: Czy takie rozumienie kultury intelektualnej (przy założeniu jej uniwersalności), które proponuje Czeżowski, nie jest formą (ukrytego) imperializmu kulturowego w sferze wartościowania wiedzy i edukacji oraz nie stanowi narzucania innym określonego zestawu wartości jako wartości niejako samo przez się oczywistych i obowiązujących? Czy można bowiem zasadnie i przekonująco wykazać, iż występują wspólne elementy kultury intelektualnej w różnych, także zdecydowanie odmiennych, formacjach kulturowych, elementy pełniące równie istotną rolę w obcych sobie tradycjach edukacyjnych, czy też zaprezentowane rozumienie kultury intelektualnej – jako moralnie zobowiązującej kultury logicznej – jest tylko przejawem jednej z wielu lokalnych formacji kulturowych, choć przedstawiającej się tak, jakby była ona – wraz z prawidłami logiki – czymś powszechnie ważnym i samo przez się zrozumiałym, a nawet czymś wpisanym w ludzką naturę lub ludzki umysł? Te (i podobne im) pytania nasuwają się EDUKACJA MIĘDZYKULTUROWA 2017, nr 2 (7) ISSN 2299-4106DOI: 10.15804/em.2017.02.02tutaj, gdyż jedną z właściwości edukacji międzykulturowej jest, iż wychodzi ona na pogranicza, na których stykają się z sobą odmienności, i problematyzuje – postrzega wraz z innymi porównawczymi naukami o kulturze jako problematyczne – to, co w innych obszarach badań pedagogicznych uchodzi bądź uchodziło za wręcz nienaruszalną oczywistość danej kultury, której jako swoistego pewnika nie poddaje się pod dyskusję.

logical culture relativism metapedagogical reflection methodological doubts intellectual culture theory of intercultural education kultura logiczna relatywizm refleksja metapedagogiczna wątpliwości metodologiczne kultura intelektualna teoria edukacji międzykulturowej

Kontynuuj czytanie

Author: Dariusz Wojakowski
Year of publication: 2017
Source: Show
Pages: 68-78
DOI Address: https://doi.org/10.15804/em.2017.02.03
PDF: em/7/em703.pdf

Streszczenie:

Autor identyfikuje teoretyczne i społeczne konteksty koncepcji wielokulturowości oraz współczesnej jej krytyki. Problemy z zastosowaniem wielokulturowości wiążą się aktualnie zarówno z potocznymi uproszczeniami jej rozumienia, jak i istotnymi zmianami współczesnych społeczeństw i sposobami interpretacji tych zmian. Niezależnie od tych przemian – wielokulturowość w Polsce pozostaje znaczącym elementem dyskursów publicznych. Celem artykułu jest wskazanie nowych koncepcji wielokulturowości, które uwzględniają wskazane zmiany paradygmatyczne i społeczne. Są to: koncepcja wielokulturowości – jako metaramy kultury różnicy ujawniającej się w spektaklach kulturowych oraz koncepcja wielokulturowości – jako faktu kulturowego negocjowanego w dyskursach potocznych.

multiculturalism public discourse cultural performance dyskurs publiczny spektakl kulturowy wielokulturowość

Kontynuuj czytanie

Author: Volodymyr I. Lugovyy
Author: Zhanneta V. Talanova
Author: Svitlana P. Shytikova
Year of publication: 2017
Source: Show
Pages: 81-97
DOI Address: https://doi.org/10.15804/em.2017.02.04
PDF: em/7/em704.pdf

Streszczenie:

Przy użyciu nowych danych, w kontekście aktualnych tendencji, poddano analizie zjawisko umiędzynarodowienia szkolnictwa wyższego na Ukrainie pod kątem mobilności studentów i współpracy międzynarodowej, wskazując przede wszystkim na jego asymetrię. Polska, Niemcy i Rosja są priorytetowymi krajami dla ukraińskich studentów podejmujących studia wyższe za granicą (70% ukraińskich studentów uczy się w tych krajach). Polska stała się kluczową destynacją niedawno, a liczba studentów z Ukrainy gwałtownie wzrasta (ponad 33%). Największe grupy studentów zagranicznych na Ukrainie pochodzą z Azerbejdżanu, Turkmenistanu, Indii, Nigerii i Maroka (52%), podczas gdy jest tylko 8,1% studentów z krajów OECD, 2,9% z UE, 0,9% z G7 i prawie 14% z państw sąsiadujących. Gruzja zastąpiła Rosję wśród 10 głównych państw dostarczających studentów na Ukrainę. Całkowite poziomy eksportu i importu w szkolnictwie wyższym mierzone mobilnością studentów na Ukrainie są mniejsze w obu przypadkach niż 4/5%. Można również zauważyć zasadniczą dysproporcję w regionalizacji umiędzynarodowienia edukacji wyższej poprzez przypływ studentów na korzyść wschodnich i południowych części Ukrainy. Ogólny kontekst nauki języków obcych studentów międzynarodowych zmienił się ostatnio z dominacji rosyjskiego (57%) na dominację języka ukraińskiego (49%). Potwierdza się także wzrastająca tendencja do rozszerzania współpracy, w kontekście Europejskich Obszarów Szkolnictwa Wyższego i Badań, UE i państw partnerskich w obrębie programów Erasmus+ oraz Horizon 2020. Ostatnia modernizacja legislacyjna dotycząca szkolnictwa wyższego wzmacnia jego internacjonalizację na Ukrainie.

Ukraine legislation of HE Erasmus+ and Horizon 2020 programmes cooperation of EU and partner countries student mobility higher education internationalization Ukraina legislacja szkolnictwa wyższego programy Erasmus+ i Horizon 2020 współpraca UE i państw partnerskich mobilność studentów szkolnictwo wyższe internacjonalizacja

Kontynuuj czytanie

Author: Wiktor Rabczuk
Year of publication: 2017
Source: Show
Pages: 98-110
DOI Address: https://doi.org/10.15804/em.2017.02.05
PDF: em/7/em705.pdf

Streszczenie:

Autor wskazuje, że w Turcji asymilacyjną, ultranacjonalistyczną politykę edukacyjną wobec mniejszości religijnych i etnicznych determinuje szereg czynników, m.in.: restrykcyjne interpretowanie przez Turcję postanowień Traktatu z Lozanny z 1923 roku, tj. uznanie wyłącznie za mniejszości religijne wspólnot należących do Kościoła obrządku greckiego i ormiańskiego oraz Żydów, z wyłączeniem jakichkolwiek muzułmańskich mniejszości religijnych; specyficznie rozumiana zasada laickości państwa, nakładająca na szkoły obowiązek prowadzenia lekcji „kultury religijnej i etyki”, które w praktyce sprowadzają się do nauki islamu obrządku sunnickiego i budzą protest alawitów; konstytucyjna zasada, zgodnie z którą w placówkach kształcenia i nauczania obywatele tureccy mogą być nauczani jedynie języka tureckiego jako języka ojczystego, skutkiem czego tylko tzw. mniejszości uznane w Traktacie z Lozanny mają prawo zakładania szkół prywatnych z ojczystym językiem nauczania, podczas gdy mniejszości językowe muzułmańskie mają tylko prawo organizowania w weekendy i w czasie wakacji lekcji „różnych języków i dialektów używanych przez obywateli tureckich w życiu rodzinnym”. Tak więc, np. Kurdowie stanowiący około 15% ludności Turcji nie mają możliwości kultywowania swojego języka. Autor wymienia przykłady pozytywnych zmian władz tureckich w stosunku do mniejszości językowych i religijnych, upatrując ich źródeł w dążeniu Turcji do członkostwa w Unii Europejskiej oraz w tendencji Turcji do doceniania wieloetniczności i wielokulturowości imperium osmańskiego.

assimilation educational policy Treaty of Lausanne diversity religious and linguistic minorities asymilacja polityka edukacyjna Traktat z Lozanny mniejszości religijne i językowe

Kontynuuj czytanie

Author: Tadeusz Siwek
Author: Zuzana Hartmannová
Year of publication: 2017
Source: Show
Pages: 111-122
DOI Address: https://doi.org/10.15804/em.2017.02.06
PDF: em/7/em706.pdf

Streszczenie:

Artykuł przedstawia działalność edukacyjną czeskich aktywistów z ekologicznego ruchu Brontosaurus, którzy od kilkunastu lat budują szkołę w jednej z wiosek w Ladakhu w północnych Indiach. Sami w niej też nauczają – przeważnie miejscowych nauczycieli. Prywatna szkoła pod patronatem czeskiej organizacji wyraźnie poprawiła ofertę edukacyjną wioski Mulbekh i jej okolic. I choć jest dostępna tylko dla części miejscowych dzieci, kształci, używając coraz bardziej nowoczesnych i skutecznych metod edukacyjnych. Czescy wolontariusze zdają sobie sprawę z możliwych zagrożeń wynikających z dystansu kulturowego i dlatego starają się działać zgodnie z precyzyjnie określonymi zasadami, które minimalizują te niebezpieczeństwa.

volunteering Ladakh Czechs in the Himalaya cultural distance volunteer education intercultural education Czesi w Himalajach dystans kulturowy wolontariat edukacyjny wolontariat edukacja międzykulturowa

Kontynuuj czytanie

Author: Janina Urban
Year of publication: 2017
Source: Show
Pages: 123-134
DOI Address: https://doi.org/10.15804/em.2017.02.07
PDF: em/7/em707.pdf

Streszczenie:

Wielokulturowość staje się powszechną sytuacją i doświadczeniem współczesnego człowieka, a w sytuacjach tych decydującym czynnikiem staje się sposób traktowania Innego. Uważa się, że zadaniem edukacji międzykulturowej jest przygotowanie do równoczesnego zachowania podmiotowości siebie i Innego, a także, poprzez wnikanie w istotę innych kultur, modelowanie kultury własnej grupy społecznej. Szkole przypisuje się ważną rolę w kształtowaniu wizji Innego, a zadanie to najtrudniejsze jest z bliskim Innym. W artykule wskazana jest pewna egzemplifikacja edukacji międzykulturowej realizowanej w liceum dla mniejszości węgierskiej na Słowacji. Na tle nakreślonej działalności tego liceum, ujętej porównawczo z sąsiednim liceum dla większości słowackiej, wskazana jest podjęta przez szkołę węgierską nietypowa współpraca, w innych szkołach w środowiskach z mniejszością niespotykana. Współpraca polega na wspólnych lekcjach i projektach uczniów szkoły dla mniejszości węgierskiej z uczniami ze szkoły dla większości w ramach wzajemnej wymiany uczniów. Ideę i pomysł tego projektu przedstawiony jest w wywiadzie z dyrektorką szkoły.

intercultural education minority school szkoła dla mniejszości edukacja międzykulturowa

Kontynuuj czytanie

Author: Hristo Kyuchukov
Year of publication: 2017
Source: Show
Pages: 138-143
DOI Address: https://doi.org/10.15804/em.2017.02.08
PDF: em/7/em708.pdf

Streszczenie:

W artykule zaprezentowano wyniki dwóch projektów z udziałem dorosłych Romów z Bułgarii i Szwecji. Romowie posiadali umiejętność czytania i pisania w ich języku ojczystym – romskim, a w procesie alfabetyzacji użyto podejścia ekologicznego. Proces ten zakłada, że tło kulturowe i kulturowe środowiska uczących się powinny zostać użyte jako główne narzędzie w procesie alfabetyzacji. Rezultatem obu projektów było nie tylko osiągnięcie przez biorących w nich udział Romów umiejętności piśmienniczych w języku romskim, ale także zdobycie wiedzy na temat ich historii i kwestii tożsamościowych.

ecological approach literacy adults Roma podejście ekologiczne alfabetyzacja dorośli Romowie

Kontynuuj czytanie

Wiadomość do:

 

 

© 2017 Adam Marszałek Publishing House. All rights reserved.

Projekt i wykonanie Pollyart