Author: Przemysław Witkowski
Institution: Uniwersytet Marii Curie - Skłodowskiej w Lublinie
Year of publication: 2010
Source: Show
Pages: 203-220
DOI Address: https://doi.org/10.15804/ppk.2010.01.16
PDF: ppk/01/ppk116.pdf

The article is an attempt to show that reasons of deconstitutionalisation of public prosecutor’s office are not obsolete. The author argues, that the omission regulations of public prosecution’s office in the Constitution of the Poland Republic was caused by the adoption of the concept of personal junction Attorney General and Minister of Justice, which could not be reconciled with the postulate of the independence of the prosecutors. The article presents the impact of the adoption of the concept of personal union of Attorney General and Minister of Justice on the course of parliamentary work on the assumption of the Constitution, in relation to the prosecutor’s office. The author concludes that the current model of the prosecutor’s office – establishing the separation of function Attorney General from posi- tion of Minister of Justice – does not justify the continuation of the state deconstitutionalisation of this institution. The lack of constitutional responsibility for the actions of the Attorney General and the incompleteness of the model prosecutor’s office as an agency of legal protection make, that the stipulation of constitutionali- sation of public prosecutor’s office seems to be indispensable, although with regard for the current political situation, it is difficult to implement.

Kilka uwag w sprawie dekonstytucjonalizacji prokuratury

Artykuł jest próbą ukazania dezaktualizacji przyczyn nieumieszczenia w Konstytucji RP przepisów o prokuraturze. Autor stawia tezę, że główny powód dekonstytucjonalizacji prokuratury stanowiło przyjęcie koncepcji osobowego zespolenia Prokuratora Generalnego i Ministra Sprawiedliwości, której nie dało się pogodzić z postulatem niezależności prokuratorskiej. Artykuł ukazuje wpływ przyjęcia koncepcji unii personalnej Prokuratora Generalnego i Ministra Sprawiedliwości na przebieg prac parlamentarnych nad uchwaleniem Konstytucji RP, w zakresie dotyczącym prokuratury. Autor dochodzi do wniosku, że obecny model funkcjonowania prokuratury – statuujący rozdział funkcji Prokuratora Generalnego od stanowiska Ministra Sprawiedliwości - nie uzasadnia dalszego trwania stanu dekonstytucjonalizacji tej instytucji. Brak odpowiedzialności konstytucyjnej za działania Prokuratora Generalnego oraz fragmentaryczność i niepełność modelu prokuratury jako organu ochrony prawnej sprawiają, iż postulat konstytucjonalizacji prokuratury zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek w obecnej sytuacji politycznej jest trudny do zrealizowania.

REFERENCES:

Literature:

  • Bodio J., Rozdzielenie funkcji Prokuratora Generalnego od stanowiska Ministra Sprawiedliwości – uwagi na tle ustawy o zmianie ustawy o prokuraturze oraz niektórych innych ustaw, "Prokurator" 2009, nr 3-4.
  • Chruściak R., Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. Przebieg prac parlamentarnych, t. II, Warszawa 1997.
  • Chruściak R., Przygotowanie i uchwalenie Konstytucji RP. Wybór przepisów prawnych, Warszawa 1996.
  • Eksner J., Koturnowa struktura, "Rzeczpospolita" 1997, nr 258.
  • Garlicki L., Murzynowski A., Sądownictwo i jego organizacja w nowej Konstytucji [w:] Konstytucyjne podstawy wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych, Kraków 16-18.06.1988 (materiały z konferencji naukowej), Warszawa 1989.
  • Gurgul J., Uwagi związane z projektem ustawy o zmianie ustawy o prokuraturze, "Prokuratura i Prawo" 2008, nr 7-8.
  • Herzog A., Niezależność prokuratury – mit czy nadzieja?, "Prokuratura i Prawo" 2009, nr 1.
  • Kędzierski J., O niezależność prokuratury – w kręgu faktów i mitów, "Prokuratura i Prawo 2009", nr 1.
  • Kmiecik R., Prokuratura w „demokratycznym państwie prawnym” (refleksje sceptyczne), "Prokurator" 2000, nr 1.
  • Kurzępa B., Prokuratura – organ do leczenia czy wymiany?, "Prokurator" 2003, nr 3-4.
  • Małajny R. M., Systematyka polskich organów państwowych i ich charakter prawny, "Studia prawnicze" 1989, nr 1.
  • Murzynowski A., Refleksje na temat procedury karnej w XXI wieku, "Prokuratura i Prawo" 2001, nr 7-8.
  • Murzynowski A., Rezler J., Wymiar sprawiedliwości w Polsce w latach 1944-1970 (ustawodawstwo, organizacja i działalność, Warszawa 1972.
  • Parulski K., Instytucja polskiej prokuratury i jej faktyczne usytuowanie ustrojowe, "Prokurator 2008", nr 4.
  • Patyra S., Ewolucja ustroju prokuratury w latach 1989-1997, "Annales UMCS" 1998, Sectio G, vol. XLV.
  • Prokuratura w 70 rocznicę odzyskania niepodległości – tradycja i współczesność (Referat Prokuratora Generalnego), "Problemy praworządności" 1989, nr 3.
  • Skrzydło W., Ustrój i struktura aparatu państwowego oraz samorządu terytorialnego w projekcie Konstytucji RP [w:] Projekt Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w świetle badań nauki prawa Konstytucyjnego. Materiały Konferencji Gdańsk 7-9 marca 1997. red. K. Działocha i A. Pułło, Gdańsk 1998.
  • Sobiech W., Niezależność prokuratorska (rozważania praktyka), "Prokurator" 2007, nr 2.
  • Suchocka H., Kański L., Zmiany konstytucyjnej regulacji sądownictwa i prokuratury dokonane w roku 1989, "Państwo i Prawo" 1991, z. 1.
  • Tabor M., Model funkcjonowania prokuratury (projekt zmian strukturalnych), "Prokurator" 2003, nr 3-4.
  • Waltoś S., Prokuratura musi być sprawna i niezawodna, "Prokurator" 2000, nr 1.
  • Ważny A., Konstytucja bez prokuratury, "Prokuratura i Prawo" 2009, nr 9.
  • Zalewski E., Prokuratura – zmiany, ale w którym kierunku, "Prokurator" 2007, nr 3-4.
  • Zięba-Załucka H., Instytucja prokuratury w Polsce, Warszawa 2003.
  • Zoll A., [w:] K. Parulski (oprac.) „Rozdział stanowiska Prokuratora Generalnego od Ministra Sprawiedliwości”. Sesja naukowa na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego – 9 października 2007, "Prokurator" 2007, nr 3-4.

Wiadomość do:

 

 

© 2017 Adam Marszałek Publishing House. All rights reserved.

Projekt i wykonanie Pollyart