biografia

  • Generał broni lucjan żeligowski (1865-1947) przyczynek do biografii

    Author: Andrzej Wojtaszak
    Year of publication: 2019
    Source: Show
    Pages: 67-93
    DOI Address: https://doi.org/10.15804/pbs.2019.03
    PDF: pbs/7/pbs703.pdf

    Generał Lucjan Żeligowski pochodził z polskiej rodziny szlacheckiej, herbu „Bończa”. Jego przodkowie walczyli ze Szwedami w XVI wieku, a jego ojciec brał udział w powstaniu styczniowym w 1863 roku. Jedna z najbardziej kontrowersyjnych postaci w korpusie generałów II RP. Walczył w wojnie rosyjsko-japońskiej (1904-1905). Podczas Wielkiej Wojny, po zgodzie władz rosyjskich na tworzenie polskich formacji wojskowych, był współorganizatorem Brygady Strzelców Polskich, walczył w szeregach Polskiej Dywizji Strzelców i w Pierwszym Korpusie Polskim W ostatnim okresie wojny współorganizował 4. Dywizję Strzelców Polskich, z którą dotarł do Polski przez Odessę i Besarabię. Walczył z wojskami Zachodnioukraińskiej Republiki Ludowej i w wojnie polsko-radzieckiej - na Froncie Północnym (10 DP) oraz w walkach pod Radzyminem (podczas bitwy warszawskiej). Po wojnie na czele 1. Dywizji Piechoty Litewsko-Białoruskiej zajął Wilno i doprowadził do powstania Republiki Litwy Środkowej. „Bunt Żeligowskiego” zaowocował przyłączeniem tego obszaru do Polski. W Wojsku Polskim był dowódcą Inspektoratu Wojskowego nr 2 w Warszawie i Ministrem Spraw Wojskowych. Po zamachu stanu Piłsudskiego (zamachu majowym) stanął na czele Komisji Likwidacyjnej powołanej w celu wyjaśnienia okoliczności i przebiegu wydarzeń majowych w 1926 r. Był także inspektorem armii w Generalnym Inspektoracie Zbrojnym Siły. 31 sierpnia 1927 r. przeszedł na emeryturę. W 1928 r. został przewodniczącym Kapituły Orderu Odrodzenia Polski i członkiem Trybunału Stanu. W 1935 r. został wybrany posłem na Sejmu IV kadencji z listy Bezpartyjnego Bloku Współpracy z Rządem - przewodniczył Komisji Wojskowej Parlamentu, a następnie był posłem na Sejm V kadencji z listy bezpartyjnej. Podczas II wojny światowej był członkiem Rady Narodowej Rzeczypospolitej Polskiej, przewodniczącym Komitetu Wojskowego i kanclerzem Orderu Virtuti Militari. Zwolennik słowiano filstwa. W okresie powojennym opowiadał się za współpracą z ZSRR. Zmarł w Londynie w 1947 r. Spoczywa na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.

  • Challenges of a Scholarly Biography of Primate Stefan Wyszyński

    Author: Rafał Łatka
    ORCID: https://orcid.org/0000-0003-2650-4031
    Year of publication: 2020
    Source: Show
    Pages: 75-101
    DOI Address: https://doi.org/10.15804/pbs.2020.04
    PDF: pbs/8/pbs804.pdf

    This study outlines the challenges faced by authors who might undertake in the future the task of writing a full scholarly biography of Cardinal Stefan Wyszyński. The author of this paper analyzes the state of research to date and evaluates the existing literature on the subject. The following two sections deal with challenges regarding source material and interpretive challenges in describing diverse areas of the life and scope of the Primate of the Millennium’s activities. The paper focuses on the period of Wyszyński’s service as a primate, as it seems that in-depth research on the earlier stages of Stefan Wyszyński’s life could be an arduous task to conduct.

  • Praca lekarzy i personelu medycznego nad trajektorią rzadkiej choroby dziecka i jego rodziny. Analiza biografii

    Author: Urszula Klajmon-Lech
    E-mail: urszula.klajmon-lech@us.edu.pl
    Institution: Uniwersytet Śląski w Katowicach, Polska
    ORCID: https://orcid.org/0000-0003-4195-2094
    Year of publication: 2021
    Source: Show
    Pages: 204-218
    DOI Address: https://doi.org/10.15804/kie.2021.01.12
    PDF: kie/131/kie13112.pdf

    In this article, I present the topic of work on the feelings undertaken by doctors and medical staff towards a child with a rare disease and its immediate family. I refer to the sociological concept of the trajectory of the disease. I used the method of the narrative interview in terms of Frütz Schitze. In the last part of the article, I present the results of research carried out with the mother of the sick person. The respondent presents cooperation with specialists in a negative light. Both doctors and nurses do not undertake interactional work of the patient and his relatives, nor do they trustt work in them and biographical work. Such work is of great importance in the treatment of the child and in the process of supporting his relatives. Actions taken by specialists affect the life of the patient and his family not only in terms of physical health. They are also about the well-being of the family, its emotional resources. The result of evident mistakes in these actions is the fact that the mother of the sick child does not work through a difficult biographical experience.

Wiadomość do:

 

 

© 2017 Adam Marszałek Publishing House. All rights reserved.

Projekt i wykonanie Pollyart