polityka zagraniczna

  • Priorytety polityki zagranicznej Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej i Republiki Korei

    Author: mgr Mateusz Danielewski
    Institution: Uniwersytet Warszawski
    Year of publication: 2017
    Source: Show
    Pages: 227-241
    DOI Address: https://doi.org/10.15804/siip201711
    PDF: siip/16/siip1611.pdf

    Foreign policy priorities of the Democratic People’s Republic of Korea and the Republic of Korea

    In this article, author want to analyze the priorities of foreign policies of the Democratic People’s Republic of Korea (DPRK) and the Republic of Korea. In order to achieve the above aim of research, author of this work put a few basic research questions: what are the priorities of North Korean foreign policy and what are the priorities of South Korean foreign policy? The author used the analysis method to demonstrate the originality of this paper. The article allows to pay attention to the extent to which national interests and foreign policies of both Korea differ from each other. The subject of this article has not been studied in polish scientific articles. The author has attempted to fill this gap. North Korea’s foreign policy is focused on surviving regime in the international arena. The priority of foreign policy of the Republic of Korea is primarily the pursuit of deepening economic cooperation with China, Japan, Russia and the United States.

  • Relacje białorusko-unijne w latach 2011–2013: od eskalacji konfliktu do polityki krytycznego zaangażowania

    Author: Arkadiusz Czwołek
    Institution: Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu
    Year of publication: 2017
    Source: Show
    Pages: 151–175
    DOI Address: https://doi.org/10.15804/athena.2017.54.08
    PDF: apsp/54/apsp5408.pdf

    Po wyborach prezydenckich w 2010 r. na Białorusi relacje białorusko-unijne weszły w fazę ostrego konfliktu politycznego. UE przyjęła sankcje wizowe i gospodarcze wobec Białorusi. UE zawiesiła również udział Białorusi w programie Partnerstwa Wschodniego. Do eskalacji konfliktu doszło na początku 2012 r., gdy ambasadorowie UE wyjechali z Białorusi. W kolejnych miesiącach UE przeszła do polityki krytycznego zaangażowania wobec Białorusi, która przejawiała się utrzymywaniem kontaktów z reżimem na poziomie technicznym. W drugiej połowie 2013 r. nastąpiła niewielka poprawa obustronnych relacji. Szczyt Partnerstwa Wschodniego w 2013 r. nie przyniósł wyraźnego przełomu na linii Bruksela–Mińsk.

  • Sankcje wobec Rosji

    Author: Aleksandra Kuczyńska-Zonik
    Institution: Instytut Europy Środkowo-Wschodniej w Lublinie
    Year of publication: 2016
    Source: Show
    Pages: 7–28
    DOI Address: https://doi.org/10.15804/athena.2016.50.01
    PDF: apsp/50/apsp5001.pdf

    W marcu 2014 roku Unia Europejska zdecydowała się nałożyć sankcje na Rosję w związku ze znacznym zaangażowaniem w konflikcie we wschodniej Ukrainie, przyłączeniem Krymu oraz zestrzeleniem samolotu malezyjskich linii lotniczych. Sankcje skierowane były wobec określonych osób fizycznych i prawnych i obejmowały: ograniczenia dyplomatyczne, zamrożenie aktywów i kont bankowych oraz zakazy o charakterze ekonomicznym i finansowym.
    Sankcje wywarły istotny wpływ na sytuację polityczną oraz społeczno-gospodarczą w Rosji. Rosja, która znalazła się w izolacji politycznej, zmuszona została poszukiwać nowych partnerów. Osłabienie jej pozycji na Zachodzie spowodowało wzrost aktywności w Azji i na Dalekim Wschodzie. Rosja wzmacnia także współpracę z państwami Europy Środkowo-Wschodniej, osłabiając tym samym jedność unijną.
    Analiza sytuacji wewnętrznej Rosji po wprowadzeniu sankcji nie daje jasnej odpowiedzi na pytanie o przyszłość wysokiego poziomu popularności Władimira Putina. Istnieje jednak szansa, że wprowadzone sankcje przyczynią się do zmiany polityki Putina wobec Ukrainy oraz w dłuższej perspektywie wpłyną na proces demokratyzacji.

  • Stosunki polsko-gruzińskie w latach 1918 – 1921

    Author: Magdalena Włodarczyk
    Institution: Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie
    Year of publication: 2016
    Source: Show
    Pages: 452-476
    DOI Address: https://doi.org/10.15804/siip201623
    PDF: siip/15/siip1523.pdf

    Polish-Georgian relations in 1918 – 1921

    The tradition of Polish-Georgian relations is many centuries old. It manifested itself differently over the course of history, originally based on the ideology of the Sarmatism and a diplomatic alliance in the war against Turkey. Later, when they were annexed by the Russian Empire, it was based on their fight for independence against a common enemy. Their relations have a political and historical background, and are associated with the resettlement policy of Russia. Establishing diplomatic relationships during the short period of the Democratic Republic of Georgia’s existence meant acknowledging Georgia internationally, first de facto, and then de iure. The cooperation was focused mainly on providing safe return for large Polish minority living in Transcaucasia, and on Marshal Józef Piłsudzki’s federalist agenda which supported newly emerged states. Both countries’ relations were reinforced by signing a military alliance and creating Polish-Georgian Industrial and Trade Union. The cooperation was finally ended by Soviet Russia’s assault on Georgia in year 1921.

  • Poland’s Foreign Policy towards the European Union 2015-2017: A Hard Cooperation Model or a Collision Course?

    Author: Rafał Willa
    Institution: Nicolaus Copernicus University in Toruń
    ORCID: https://orcid.org/0000-0002-1373-3823
    Author: Radosław Potorski
    Institution: Nicolaus Copernicus University in Toruń
    ORCID: https://orcid.org/0000-0003-0452-4816
    Year of publication: 2018
    Source: Show
    Pages: 163-181
    DOI Address: https://doi.org/10.15804/athena.2018.60.10
    PDF: apsp/60/apsp6010.pdf

    After 1989, Poland’s foreign policy initially prioritized aiming for membership in the North Atlantic Treaty Organization and the European Union and, upon achieving this goal, the focus shifted to strengthening the bonds with these organizations. This very image was not disturbed even by a short period of time (2005–2007), during which a coalition of the Euroskeptics and the extreme Right ruled the country. However, some symptoms were noticeable back then, regarding a certain change in the manner of thinking about the role of the foreign policy within the framework of state policies or about the model of the unification of Europe. After 8 more years of Poland’s existence within the main trend of European integration processes, a rapid shift to the right occurred on the domestic political scene and in consequence the Law and Justice party achieved full and selfcontained authority. Since that very moment, we have been observing a Warsaw-Brussels conflict that seems to be escalating with almost every passing day. What initiated the conflict? What matters does it concern? What is the possible course of events? In this article, we shall attempt at providing an answer to these, as well as other questions.

  • ...głos jego był w Europie słuchany – polityka zagraniczna Austro-Węgier za czasów ministra Agenora Gołuchowskiego młodszego w świetle prasy galicyjskiej

    Author: Agata Strzelczyk
    E-mail: agatastrzelczyk95@wp.pl
    Institution: Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
    Year of publication: 2019
    Source: Show
    Pages: 96-114
    DOI Address: https://doi.org/10.15804/hso190103
    PDF: hso/20/hso2003.pdf

    The article is dedicated to the foreign policy pursued on behalf of Austria-Hungary by Agenor Gołuchowski the younger, minister of foreign affairs in 1895–1906, and the reactions it triggered off in selected Galicia newspapers.

  • Pomiędzy izolacjonizmem i globalizacją z chińską charakterystyką: stosunki USA–ChRL w pierwszym roku prezydentury Donalda Trumpa

    Author: Bartosz Kowalski
    Institution: Uniwersytet Łódzki
    Year of publication: 2019
    Source: Show
    Pages: 23-38
    DOI Address: https://doi.org/10.15804/athena.2019.61.02
    PDF: apsp/61/apsp6102.pdf

    Stosunki amerykańsko-chińskie w pierwszym roku prezydentury Donalda Trumpa były okresem gwałtownego przewartościowania polityki Waszyngtonu wobec Pekinu. Protekcjonistyczne hasło „America First” kontrastowało wyraźnie z próbą narzucania przez Chińską Republikę Ludową globalnej narracji otwartości gospodarczej, a wycofywanie się Stanów Zjednoczonych z porozumień wielostronnych zaczęły dyskontować władze Chin, wysuwając własne projekty multilateralne. W porównaniu z prezydenturą Baracka Obamy, postulującego „zwrot ku Azji” (pivot to Asia), pierwszych dwanaście miesięcy rządów jego następcy w Białym Domu charakteryzowała wyraźna zmiana priorytetów w polityce wobec Chin w oparciu o konfrontacyjną retorykę i rosnącą asertywność w kwestiach gospodarczych.

  • Geopolitical Determinants in the Foreign Policy of the Russian Federation

    Author: Michał Romańczuk
    Institution: University of Szczecin
    Year of publication: 2019
    Source: Show
    Pages: 80-96
    DOI Address: https://doi.org/10.15804/athena.2019.64.05
    PDF: apsp/64/apsp6405.pdf

    International identity consists mainly of geographical, demographic, historical, political, military, economic, ideological, cultural and psychological factors. After the collapse of the USSR, Russia returned to tradition, not only in the sphere of political, social and philosophical ideas and ideologies, but also in the sphere of culture and religion. In the 1990s, the geopolitics revived. It became the basis for the development of the concept of foreign policy, the National Security Strategy and the Military Doctrine of the Russian Federation. The aim of the research is to analyze geopolitical perspectives in the identity of the Russian Federation and its impact on foreign policy concepts and sources of development of geopolitical concepts in Russia. The post-Soviet area is important for the security of the Russian Federation. Russia perceives armed conflicts in this area as an element of political ‘game’ in its strategic area.

  • (Nie)spójność wizerunku Indonezji : strategiczna narracja i działania w polityce zagranicznej

    Author: Anna Grzywacz
    Institution: Akademia Finansów i Biznesu Vistula
    Year of publication: 2020
    Source: Show
    Pages: 89-102
    DOI Address: https://doi.org/10.15804/athena.2020.65.06
    PDF: apsp/65/apsp6506.pdf

    Wzrost znaczenia Indonezji w regionie Azji i Pacyfiku jest zauważalny przynajmniej od 2004 r. Promowanie demokracji przez Indonezję uznaje się za jedną z ważniejszych ról, jakie ona odgrywa, zaś „demokratyczny zwrot” w polityce zagranicznej tego państwa jest szeroko analizowany. Celem tego artykułu jest zwrócenie uwagi na kolejny aspekt związany z tymi badaniami – spójności wizerunku promotora demokracji z działaniami w polityce zagranicznej z perspektywy strategicznej narracji. Pytanie badawcze brzmi: czy wizerunek Indonezji jako promotora demokracji jest spójny? W artykule weryfikowana jest hipoteza stanowiącą, że Indonezja nie tworzy spójnego wizerunku państwa promującego demokrację, choć z pewnymi wyjątkami.

Message to:

 

 

© 2017 Adam Marszałek Publishing House. All rights reserved.

Projekt i wykonanie Pollyart