threats

  • RESOLVING THREATS AND CHALLENGES IN THE SECURITY POLICY OF THE REPUBLIC OF POLAND

    The political transformation in Poland resulted in the reorientation of Polish policy in the field of understanding security. It found its reflection in newly defined policy directions, which were manifested in the search for new guarantees of security, development opportunities and giving a new character to Polish politics. The problem of ensuring state security in new geopolitical conditions is expressed in the adopted hierarchy of priorities for the implementation of the Polish raison d’etat. The implementation of the policy priorities means that Poland has a solid foundation for security. The Polish Army carries out many key tasks in it. The armed forces of the Republic of Poland became an element of the broad NATO security system. Building faith in defensive self-sufficiency, Poland distances itself more and more from Europe. Both threats and challenges require decision-making in matters of security and go beyond the traditionally understood security. As a consequence, Poland responds to both threats and challenges in the security policy of the Republic of Poland to a small extent.

  • The New World Order as a political form of globalisation. Educational challenges in the context of global changes

    The process of globalisation poses global challenges, both new or already existing. There exist global threats of intense power interactions. Each act of creation of World Order is accompanied by predicaments, as there are multiple interests and numerous exclusive aspirations, all of which need to be overcome in order to shape a foundation for a secure Global Order. Thus, teachers’ responsibility for the transmission of knowledge about the world after the bipolar rivalry between the Soviet Union and the USA is of utmost importance in school education. Undoubtedly, teachers’ expertise is meant to shape pupils’ further choices and lifestyles.

  • Is the Modernization Process Becoming a Challenge or a Threat to the Security Policy and the Armed Forces?

    In spite of defining the role of various measures of security policy implementation the weight of one has been quite unequivocally assessed for the current policy. The main position for contemporary Poland is to be taken by the armed forces.
    Under these conditions, the Polish Army has become a basic element of the defense system of Poland not only in terms of image. It is not surprising then that currently the armed forces have received a wide range of tasks regarding security – both internal and external. President Duda and the government of Law and Justice proudly show the 2 percent of GDP spent on defense and an even higher target, at the latest in 2030. However, this does not create a perspective that would allow “hurray” optimism. The key to describing the Armed Forces of the Republic of Poland seems to be their ability to respond to the revolution in the field of military and the ability to modernize.
    Despite the plans of the Ministry of National Defense and declarations given in media, this process faces a number of difficulties. Not only do we create “abstract” visions of needs for the current policy, but we also offend our partners and those that are still our allies.
    The arms policy, so important from the point of view of this “self-sufficiency”, was brought to the accusations of lobbying, corruption, and fraud; not only do we not pay attention to our own needs, but we also create innovative concepts for the current policy that cause us to wander in dilettantism.
    It seems that the shape of the implementation of the modernization of the Armed Forces is affected not only by the current policy. To a large extent, the condition of the Polish arms industry is also a decisive factor in the absorption of modernization.

  • Edukacja międzykulturowa – kilka lat później. Zmiana uwarunkowań, pytania o kondycję, wyzwania

    W roku 2012 ukazał się pierwszy tom czasopisma „Edukacja Międzykulturowa”. Został w nim opublikowany tekst, który był próbą „bilansu otwarcia” zagadnień wielokulturowości oraz edukacji wielo- i międzykulturowej – według spostrzeganego wówczas stanu. Obraz tych zagadnień przedstawiał się jako optymistyczny. Coraz szersza stawała się wiedza o zjawiskach wielokulturowości, w Polsce i w innych państwach dominowały nastroje prointegracyjne, dostrzegano korzyści płynące z integracji europejskiej, kształtowała się świadomość słabości edukacji wielokulturowej i znajomość nowej propozycji – edukacji międzykulturowej. Pomyślny był rozwój pedagogiki międzykulturowej – jako (sub)dyscypliny naukowej, rozwój kadrowy i instytucjonalny. Edukacja międzykulturowa – jako obszar praktyki społecznej – miała liczne udane realizacje w oświacie. Lata następne przyniosły znaczne zmiany nastawienia społecznego wobec wielokulturowości. Spowodowane to zostało m.in. nasileniem się zjawiska terroryzmu, niekontrolowaną falą uchodźców i imigrantów, którzy napłynęli do Europy, a także poczuciem zagrożenia związanym z konfliktem zbrojnym na Ukrainie. Niekorzystne zmiany postaw wobec Innych, Obcych, ujawniły się w zachowaniach polityków, niektórych radykalnych grup, a także w przekazach różnych mediów masowej komunikacji. Wszystko to składa się na odmienne niż kilka lat temu uwarunkowania edukacji międzykulturowej i pedagogiki międzykulturowej. O niektórych obserwowanych skutkach mowa jest w artykule. Sformułowane zostały także pytania o kondycję edukacji i pedagogiki międzykulturowej w dzisiejszych warunkach. W kolejnym fragmencie zaakcentowany jest fakt, że pedagogika międzykulturowa przeżywa czas próby i powinności – mimo wszystko – podjęcia edukacyjnych wyzwań.

  • Nauczyciel wobec nieładu światowego – czyli o potrzebie (redefinicji) świadomości zadań nauczyciela w sytuacji kontrolowanychi niekontrolowanych zmian oraz możliwościach wykorzystania sztuki w procesie ich oswajania

    Prezentowany tekst jest próbą zwrócenia uwagi na potrzeby oswojenia dokonujących się zmian w przestrzeni globalnej. Zagrożenia i konsekwencje współcześnie dokonujących się przemian w wieloaspektowym zakresie implikują potrzebę podejmowania zintegrowanych działań edukacyjnych. W tekście uwagę skupiam na działaniach szkoły/nauczyciela w sytuacji nieładu światowego. Istotną kwestią pozostaje świadomość nauczycieli oraz ich aktywność wychowawczo-edukacyjna zorientowana na kreowanie świadomości młodych ludzi wobec permanentnych zmian oraz zjawiska wielokulturowości. Jak wskazują minione epoki, istotnym instrumentem regulującym pozytywne współistnienie, relacje społeczne, wspólne funkcjonowanie pozostaje kultura i sztuka, będąca nie tylko odzwierciedleniem rzeczywistości, ale ważnym społecznym komunikatem, materiałem edukacyjnym, a nade wszystko spoiwem społeczności, szczególnie wielokulturowych. Uwzględniając wartość kultury/sztuki, nie tylko jej artyzm, estetykę, ale jej utylitaryzm, celowym zamysłem pozostaje włączenie jej do działań edukacyjnych.

Message to:

 

 

© 2017 Adam Marszałek Publishing House. All rights reserved.

Projekt i wykonanie Pollyart

Korzystając z naszej strony, wyrażasz zgodę na wykorzystywanie przez nas plików cookies . Zaktualizowaliśmy naszą politykę przetwarzania danych osobowych (RODO). Więcej o samym RODO dowiesz się tutaj.