Towards Inner-Directedness: Biographical Narratives of Early Adulthood

Author: Krzysztof Czykier
Institution: University of Białystok
ORCID: https://orcid.org/0000-0002-9310-6415
Year of publication: 2020
Source: Show
Pages: 194-209
DOI Address: https://doi.org/10.15804/kie.2020.02.11
PDF: kie/128/kie12811.pdf

The article is an example of research done with the biographical method within the framework of educational biography. In the text I present the key elements and stages of the applied research procedure (biographical workshops for young adults) and an example of using it in practice (i.e., obtaining qualitative data from written self-narratives, supplementary techniques and the analysis and interpretation carried out by the narrator). The research conclusions highlight the significance of using tasks of this kind in work with young adults. They show the opportunities but also limitations of using the biographical method, which result from the subjects’ young age. They describe a number of functions (including auto-therapy) that help them formulate their own judgements, gain autonomy in making decisions, and the sense of control of their own lives.

REFERENCES:

  • Alheit, P. (1990). Biographizität als Projekt: der “biographische Ansatz” in der Erwachsenen­bildung. Bremen: Universitat Bremen.
  • Allport, G.W. (1961). Pattern and Growth in Personality. New York: Holt, Reinhart & Winston.
  • Birren, J.E., Kenyon, G., Ruth, J.E., Shroots, J.J.F., & Svensson, J. (1996). Aging and Biogra­phy: Explorations in Adult Development. New York: Springer.
  • Bron, A. (2007). Learning, Language and Transition. In: L. West, P. Alheit, A.S. Anderson, & B. Merrill (Eds.), Using Biographical and Life History Approaches in the Study of Adult and Lifelong Learning: European Perspectives (pp. 205–220). Frankfurt: Peter Lang.
  • Czerniawska, O. (2000). Drogi i bezdroża andragogiki i gerontologii. Łódź: WSHE.
  • Czerniawska, O. (2004). Dylematy andragogiki. Między nauczaniem, uczeniem się a autoe­dukacją. In: J. Kostkiewicz (Ed.), Aksjologia edukacji dorosłych (pp. 109–118). Lublin: Wydawnictwo KUL.
  • Czerniawska, O. (2011). Nowe drogi w andragogice i gerontologii. Łódź: Wydawnictwo Aka­demii Humanistyczno-Ekonomicznej w Łodzi.
  • Demetrio, D. (2000). Terapeutyczny wymiar pisania o sobie. Kraków: Oficyna Wydawnicza Impuls.
  • Dominicé, P. (2006). Uczyć się z życia. Biografia edukacyjna w edukacji dorosłych. Łódź: Wydawnictwo Wyższej Szkoły Humanistyczno-Ekonomicznej w Łodzi.
  • Dubas, E. (1996). [Review of the book: Biographizität als Projekt: der “biographische Ansatz” in der Erwachsenenbildung, Universitat Bremen, Bremen 1990 by Peter Alheit]. Eduka­cja Dorosłych, 1(10), pp. 161–170.
  • Dubas, E. (1998). Biograficzność w oświacie dorosłych – wybrane stanowiska. Edukacja Dorosłych, 3 (20), pp. 33–48.
  • Dubas, E. (2000). Biograficzność w oświacie dorosłych w ujęciu Olgi Czerniawskiej. In: B. Juraś-Krawczyk, & B. Śliwerski (Eds.), Pedagogiczne drogowskazy (pp. 162–170). Kraków: Oficyna Wydawnicza Impuls.
  • Dubas, E. (2004). Podstawowa kategoria andragogiczna ,,dorosłość” i jej aksjologiczny kon­tekst. In: J. Kostkiewicz (Eds.), Aksjologia edukacji dorosłych (pp. 199–213). Lublin: Wydawnictwo KUL.
  • Dubas, E. (2005). Dorosłość w edukacyjnym paradygmacie, czyli dorosłość jako edukacyjny okres życia człowieka. In: M. Podgórny (Ed.), Człowiek na edukacyjnej fali. Współczesne konteksty edukacji dorosłych (pp. 25–38). Kraków: Oficyna Wydawnicza Impuls.
  • Dubas, E. (2009). Refleksja autobiograficzna jako aktywność edukacyjna w kontekście całoży­ciowego uczenia się. In: A. Fabiś, & S. Kędziora (Eds.), Aktywność społeczna, kulturalna i oświatowa dorosłych (pp. 41–53). Mysłowice–Zakopane: Górnośląska Wyższa Szkoła Pedagogiczna w Mysłowicach.
  • Dubas, E. (2015). Biograficzność w kontekście całożyciowego uczenia się. In: E. Dubas, & J. Stelmaszczyk (Eds.), Biografia i badanie biografii. Vol. 4: Biografie i uczenie się (pp. 11–30). Łódź: Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego.
  • Erikson, E.H. (2002). Dopełniony cykl życia. Trans. A. Gomola. Poznań: Rebis.
  • Horsdal, M. (2004). Ciało, umysł i opowieści – o ontologicznych i epistemologicznych per­spektywach narracji na temat doświadczeń osobistych. Teraźniejszość – Człowiek – Edu­kacja, 2, pp. 9–28.
  • Jankowski, D. (1999). Autoedukacja wyzwaniem współczesności. Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek.
  • Karpiak, I. (2000). Writing Our Life: Adult Learning and Teaching through Autobiography. Canadian Journal of University Continuing Education, 26(1), pp. 31–50. DOI: 10.21225/D5MP43.
  • Kaźmierska, K. (1997). Wywiad narracyjny – technika i pojęcia analityczne. In: M. Czyżew­ski, A. Piotrowski, & A. Rokuszewska-Pawełek (Eds.), Biografia a tożsamość narodowa (pp. 35–44). Łódź: Uniwersytet Łódzki.
  • Lalak, D. (2010). Życie jako biografia. Podejście biograficzne w perspektywie pedagogicznej. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie Żak.
  • Levinson, D.J., Darrow, C.N., Klein, E.B., Levinson, M.H., & McKee, B. (1978). The Seasons of a Man’s Life. New York: Ballantine Books.
  • Lewchanin, S., & Zubrod, L.A. (2001). Choices in Life: A Clinical Tool for Facilitating Midlife Review. Journal of Adult Development, 8(3), pp. 193–196. DOI: 10.1023/A:1009598425503.
  • Nalaskowski, A. (1998). Społeczne uwarunkowania twórczego rozwoju jednostki. Warszawa: Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne.
  • Piorunek, M. (2016). Liczby i słowa w badaniach humanistycznych i społecznych. (Nie)dychotomiczność paradygmatów badawczych. In: M. Piorunek (Eds.), Badania bio­graficzne i narracyjne w perspektywie interdyscyplinarnej. Aplikacje – Egzemplifikacje – Dylematy metodologiczne (pp. 7–16). Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM.
  • Poznaniak, W. (1991). Teorie uczenia się społecznego jako model normalnego i zaburzonego funkcjonowania jednostki oraz grupy. In: H. Sęk (Ed.), Społeczna psychologia kliniczna (pp. 70–98). Warszawa: PWN.
  • Reckless, W.C. (1961). A New Theory of Delinquency and Crime. Federal Probation, 25, pp. 42–46.
  • Riesman, D., Glazer, N., & Denney, R. (2001). The Lonely Crowd: A Study of the Changing American Character. New Haven, CT: Yale University Press.
  • Rossiter, M. (2002). Narrative and Stories in Adult Teaching and Learning. ERIC Digest. Retrieved from: https://files.eric.ed.gov/fulltext/ED473147.pdf.
  • Rotter, J.B. (1954). Social Learning and Clinical Psychology. NY: Prentice-Hall.
  • Skibińska, E.M. (2006). Mikroświaty kobiet. Relacje autobiograficzne. Warszawa–Radom: UW, Wydawnictwo Instytutu Technologii Eksploatacji.
  • Wasilewska, K. (2005). Psychospołeczny rozwój człowieka dorosłego w świetle koncepcji Erika Eriksona. Edukacja Dorosłych, 2–3, pp. 59–68.
  • Witkowski, L. (2000). Rozwój i tożsamość w cyklu życia. Studium koncepcji Erika H. Eriksona. Toruń: Wydawnictwo Wit-Graf.

qualitative research written (self-)narrative early adulthood educational biography inner-directedness

Message to:

 

 

© 2017 Adam Marszałek Publishing House. All rights reserved.

Projekt i wykonanie Pollyart