• facebook

Przemiany na chińskim rynku sztuki w latach 1949-2019

Author: Zuzanna Kamykowska
Institution: Uniwersytet Ekonomiczny w Krakowie
ORCID: https://orcid.org/0000-0003-4049-4263
Year of publication: 2020
Source: Show
Pages: 117-131
DOI Address: https://doi.org/10.15804/npw20202707
PDF: npw/27/npw2707.pdf

Transformation of the Chinese Art Market (1949-2019)

Over the past 70 years, the art market in China has achieved remarkable growth. This rapid development has brought China to the spotlight of the international art world. Initially, state-owned antique stores played a key role in acquiring works of art. It wasn’t until the 1980s that professional art galleries began to be opened, and the first auction houses did not appear until the early 1990s. The two largest auction houses: China Guardian (founded in 1993) and Poly Auctions (founded in 2005) occupy the third and fourth place in size of auction houses after Christie and Sotheby’s. Currently, Chinese art market has become the second largest in the world. Chinese paintings and works of art are the dominant selling category, and the largest group of buyers are Chinese collectors who perceive art as a way to locate their capital in the country. Due to the active acquisitions of artworks in both domestic and international art markets, Chinese art collectors have gained worldwide attention.

Изменения на китайском арт-рынке в 1949-2019 гг.

За последние 70 лет рынок искусства в Китае достиг значительного роста. Это быстрое развитие сделало Китай центром внимания международного мира искусства. Первоначально ключевую роль в приобретении произведений искусства играли государственные антикварные магазины. Лишь в 1980-х годах начали открываться профессиональные художественные галереи, а первые аукционные дома появились только в начале 1990-х. Два крупнейших аукционных дома: China Guardian (основан в 1993 году) и Poly Auctions (основан в 2005 году) занимают третье и четвертое место по размеру аукционных домов после Christie и Sotheby’s. В настоящее время рынок китайского искусства стал вторым по величине в мире. Китайские картины и произведения искусства являются доминирующей категорией продаж, а самая большая группа покупателей - это китайские коллекционеры, которые воспринимают искусство как способ инвестиции своего капитала в стране. Благодаря активному приобретению произведений искусства как на внутреннем, так и на международном арт-рынках, китайские коллекционеры искусства привлекли внимание всего мира.

REFERENCES:

  • Běijīng gǔwàn chéng (2011). Shídài jīngmào, 22.
  • Berenstien, R. (2010, 09 października). A city where Chinese artists hope to strike gold.
  • The New York Times.Bourdieu, P. (1984). Language and Symbolic Power. Cambridge, MA: Harvard University Press.
  • Chen Chen. (2013). Qiǎn tán zhōngguó yìshù pǐn shìchǎng de lìshǐ, xiànzhuàng yǔ fāzhǎn tàishì, Wèilái yǔ Fāzhǎn. Beijing.
  • Cheng Yan. (2013). Chinese Art Worlds in China and Abroad: Art Collectors, Institutions and Cultural Identity. M.A. Thesis: Loughborough University.
  • China Encyclopedia (2008). Beijing: China Intercontinental Press.
  • Davis, E.L. (red.). (2004). Encyclopedia of Contemporary Chinese Culture. London: Routledge.
  • Doran, V. (red.). (1993). China’s New Art, Post-1989. Hong-Kong: Hanart TZ Gallery.
  • Ebrey, P.B. (2008). Accumulating Culture. The Collections of Emperor Huizong. Washington, Seattle & London: University of Washington Press.
  • Ebrey, P.B., Walthall, A., Palais, J.B. (2006). East Asia: a cultural, social, and political history. Boston: Houghton Mifflin.
  • Encyklopedia historyczna świata. (2000). T. III. Kraków: Opres.
  • Engström, M.E. (2011). Whatever happened to Courtyard Gallery. Leap Magazine, 9. Pobrane z http://www.leapleapleap.com/2011/06/whatever-happened-to -the-courtyard-gallery/.
  • Granet, M. (1973). Cywilizacja chińska. Warszawa: PIW.
  • Jacoby, M. (2009). Powtórzenie i falsyfikat w malarstwie chińskim. Warszawa: Trio.
  • Jiang Yarong, David, A. (2000). Mao’s Children in the New China: Voices from the Red Guard Generation. London: Routledge.
  • Kaixuan Cui. (2014). Wenya Huang, 798 -sztuka współczesna. Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek.
  • Kruczkowska, M. (2011, 22 czerwca). Ai Weiweiowi nie wolno opuszczać Pekinu bez specjalnego pozwolenia. Gazeta Wyborcza. Pobrane z: https://wyborcza.pl/1,75399,9831891,Ai_Weiweiowi_nie_wolno_opuszczac_Pekinu_bez_specjalnego.html.
  • Li Yumeng. (2017). Zhōngguó yìshù pǐn shìchǎng sānshí nián biànqiān. China Business Review.
  • Łakomska, B. (2015). Kolekcjonerstwo w Chinach do XII wieku n.e. Toruń: Polski Instytut Studiów nad Sztuką Świata.
  • McAndrew, C. (2014). Global Chinese Art Auction Market Report 2013. Artnet.
  • McAndrew, C. (2015). Global Chinese Art Auction Market Report 2014. Artnet.
  • McAndrew, C. (2019). Global Chinese Art Auction Market Report 2018. Artnet.
  • Movius, L. (2019, 11 lipca). Two Beijing art districts abruptly evicted to make way for demolition. Pobrane z: https://www.theartnewspaper.com/news/beijing-arts-districts -evicted.
  • Qín Chen. (2005). Yìshù pǐn tóuzī. Shanghai: Shànghǎi Dàxué Chūbǎnshè.Prawo autorskie Chińskiej Republiki Ludowej, przyjęte na XV posiedzeniu Stałego Komitetu VII Narodowego Kongresu Ludowego w dniu 7 września 1990 r., ogłoszone rozporządzeniem Przewodniczącego Chińskiej Republiki Ludowej nr 31 z dnia 7 września 1990 r. i obowiązujące od 1 czerwca 1991 r. Pobrane z: http://www.npc.gov.cn/wxzl/gongbao/1990-09/07/content_1479238.htm.
  • Rozporządzenie Ministerstwa Kultury Chińskiej Republiki Ludowej nr 56, „Eksploatacja i środki zarządzania artykułami” zatwierdzone na posiedzeniu ministerialnym Ministerstwa Kultury w dniu 17 grudnia 2015 r. Pobrane z: http://www.gov.cn/gongbao/content/2016/content_5070760.htm
  • Strona internetowa AMMA. Pobrane z: https://amma.artron.net/artronindex.php.
  • Strona internetowa China Association of Auctioneers. Pobrane z: http://www.caa123.org.cn/main/index.jsp.
  • Strona internetowa China Guardian. Pobrane z: http://www.cguardian.com/en/gyjd/gsjs/index.shtml.
  • Strona internetowa China Museum. Pobrane z: http://www.chinamuseum.org.cn/index.html.
  • Strona internetowa Hanhai. Pobrane z: http://hanhai.net/About.php.
  • Strona internetowa M50. Pobrane z: http://m50.cn/zh/about-us/.
  • Strona internetowa Red Gate Gallery. Pobrane z: https://www.redgategallery.com/AboutUs.
  • Underhill, A. (red.). (2013). A Companion to Chinese Archaeology. Chicester: Wiley-Blackwell.
  • Von Sant, Sh. (2018, 04 sierpnia). Ai Weiwei Responds to Chinese Authorities Destroying His Beijing Studio. Pobrane z: https://www.npr.org/2018/08/04/635654200/ai-wei-weis-beijing-studio-destroyed-by-chinese-authorities/?t=1581166130420.
  • Wang Audray. (2012). Chinese Antiquities. An introduction to the Art Market. Handbook in International Art Business. London: Lund Humphries.
  • Wang Renxiang. (2005). Selected sites. The formation of Chinese Civilization. An archeological Perspective. New Haven and London: Yale University Press.
  • Wu Kejia (2019). TEFAF Chinese Art Market Report 2019. Xī Mu. (2010). Zhōngguó yìshù pǐn shìchǎng gàilùn. Běijīng: Zhōngguó Shūdiàn
  • Chūbǎnshè.Zorbell, J. (2017). Art and The Global Economy. Berkeley: University of California Press.

Auction Houses Value of Art Art Market Chinese art Chinese Art Market аукционные дома

Wiadomość do:

 

 

© 2017 Adam Marszałek Publishing House. All rights reserved.

Projekt i wykonanie Pollyart