Author: Juan Ignacio Vallejos
Institution: Universidad Nacional de San Martín
Year of publication: 2018
Source: Show
Pages: 21-34
DOI Address: https://doi.org/10.15804/sal201801
PDF: sal/8/sal801.pdf

Fabian Gandini and the est(ethics) of the fissure

During 2015, I collaborated with the Argentine choreographer Fabian Gandini in the production of his last work “En la boca de la tormenta [In the mouth of the storm]”. Gandini is among the first artists to develop the “non-dance” choreographic movement in Buenos Aires, the city where he has lived and worked since 2004. My purpose in this paper will be to describe and analyze Gandini’s artistic practice in terms of a “Aesth-ethics of Fissure” linked not only to a poetical singularity but also to a critic of local dance productive practices. By using the temporal perception and the stilling of movement as dramaturgical resources, Gandini tends to subvert a strong legacy of expressionism. I would like to argue that his choreographic work embodies a political statement in the institutional context of Buenos Aires’ contemporary dance by exposing a specific form of “performative fragility” that establishes itself at the frontier of theatrical fiction.

Fabian Gandini i est(etyka) pęknięcia

W 2015 roku współpracowałem z argentyńskim choreografem Fabianem Gandinim przy realizacji jego ostatniego utworu „En la boca de la tormenta”. Jako jeden z pierwszych artystów Gandini opracował „nietaneczny” ruch choreograficzny w Buenos Aires, gdzie mieszka i pracuje od 2004 roku. Celem niniejszego artykułu jest opis i analiza działań artystycznych Gandiniego w kategoriach „est-etyki pęknięcia” powiązanej nie tylko z poetycką osobliwością, ale także z krytyką lokalnych praktyk tańca. Wykorzystując tymczasową percepcję i uspokojenie ruchu jako zasobów dramaturgicznych, Gandini dąży do obalenia wszechobecnej spuścizny ekspresjonizmu. Chciałbym dowieść, że jego działalność choreograficzna stanowi ucieleśnienie politycznej deklaracji w instytucjonalnym kontekście tańca współczesnego Buenos Aires przez ujawnienie specyficznej formy „wątłości performatywnej”, znajdującej się na granicy fikcji teatralnej.

BIBLIOGRAFIA:

  • M. Diomedi, Trabajo con la fi sura. Entrevista con Fabián Gandini, director de En la boca de la tormenta, “Patología cultural”, blog, 22 de octubre de 2015, http://patologiacultural.blogspot.com.ar/2015/10/trabajo-con-la-fisura-entrevista-con.html, Visitado por últimavez el 1 de septiembre de 2017.
  • E. Fabião, On Precariousness and Performance: 7 Actions for Rio de Janeiro, “Women & Performance: a journal of feminist theory”, n. 20, (1) 2010, pp. 101-111.
  • B. Kunst, Artist at Work, Proximity of Art and Capitalism, Winchester-Washington 2015.
  • J. Laidlaw, The Undefi ned Work of Freedom: Foucault’s Genealogy and the Anthropology of Ethics, en: J. Faubion (ed.), Foucault Now: Current Perspectives in Foucault Studies, Cambridge 2014, pp. 23-37.
  • A. Lepecki, Exhausting Dance. Performance and the politics of movement, Nueva York-Londres 2006.
  • K. Marx, El Capital. Tomo 1, Vol. 1., Buenos Aires-Madrid 2008. [1867]
  • L. Ruprecht, Introduction: Towards an ethics of gesture, “Performance Philosophy”, vol. 3 (1), 2017, pp. 4-22.
  • G. Siegmund, Mobilization, Force, and the Politics of Transformation, “Dance Research Journal”, n.48, (3) 2016, pp. 27–32.
  • S. Žižek, Sobre la violencia. Seis refl exiones marginales, trad. A. J. Antón Fernández, Buenos Aires 2009. [Violence, 2008]

Wiadomość do:

 

 

© 2017 Adam Marszałek Publishing House. All rights reserved.

Projekt i wykonanie Pollyart

Korzystając z naszej strony, wyrażasz zgodę na wykorzystywanie przez nas plików cookies . Zaktualizowaliśmy naszą politykę przetwarzania danych osobowych (RODO). Więcej o samym RODO dowiesz się tutaj.