cultural diversity

  • Odmienność narodowa i etniczna w najnowszej polskiej literaturze dla młodego odbiorcy a wyzwania edukacji międzykulturowej

    Children’s literature plays a key role in the process of socialization. It is one of the crucial factors which help the young reader to understand the surrounding world, also in terms of what is one’s own and what is other, different. On the one hand, its task is reflecting the existing reality, on the other-shaping specific attitudes towards it, for example through strengthening existing stereotypes or calling them in question. In English-language literature on the subject one can find numerous analyses of both broadly understood intercultural literature and depictions of individual nationalities, cultures, and races. So far, Polish children’s literature has not attracted much scholarly attention in this respect. It might result from the fact that the Polish population is to a large extent a homogenous group as regards race and nationality. However, this state of affairs is gradually changing, as Poland starts to attract migrants from all over the world and national and ethnic minorities already inhabiting the country are being discovered. In this context, it seems particularly interesting to ask if and how these social changes have influenced Polish children’s literature of today. The goal of this paper is to outline the issue of cultural diversity, in particular the presence of the national and ethnic “other” in the newest Polish children’s literature, according to criteria developed on the basis of Short, Lynch-Brown and Tomlinson’s guidelines (2014). The paper is also an attempt at determining to what extent Polish children’s literature corresponds with the model of intercultural education. As the analysis shows, Polish literature on cultural diversity is scarce, involves non-representative depictions of minorities, and lacks the “insider” perspective, and thus fulfills the postulates of intercultural education only in a limited way.

  • Uczeń jako „Inny” w polskiej przestrzeni edukacyjnej – krytyczne spojrzenie na szkołę w kontekście zróżnicowania kulturowego

    Polska szkoła jest miejscem, w którym wciąż stosunkowo rzadko spotkać można uczniów o innym pochodzeniu kulturowym. Mimo podejmowania od kilku lat na gruncie edukacyjnym problematyki różnorodności kulturowej i edukacji międzykulturowej oraz specjalnych potrzeb edukacyjnych odnoszących się również do uczniów cudzoziemskich praktyka szkolna wydaje się wciąż ukierunkowana na potrzeby środowiska homogenicznego, z uczniem przeciętnym, niewyróżniającym się, a nade wszystko nieodróżniającym się od pozostałych. Obserwacja środowiska szkolnego pozwala dostrzec zróżnicowanie dzieci z wyraźnym podziałem na „lepszych i gorszych” oraz pomijanie ich kontekstu kulturowego, czego skutkiem jest marginalizacja tradycji i norm kulturowych środowiska ich pochodzenia.Artykuł jest próbą krytycznego spojrzenia na miejsce ucznia odmiennego kulturowo w polskiej szkole, dostosowywania rozwiązań programowych, organizacyjnych, dydaktycznych, wychowawczych i innych do jego potrzeb, jak również na relacje uczniów odmiennych kulturowo z nauczycielami w polskiej szkole.

  • Intercultural education – Swedish textbooks as the source of inspirationfor Polish educators

    Rosnące w ostatnich latach znaczenie edukacji międzykulturowej powoduje, że rozwiązania w tym obszarze wypracowane w różnych krajach mogą okazać się inspirujące i godne rozpowszechnienia także w Polsce. Niniejszy tekst opiera się na jakościowej i ilościowej analizie treści wybranych podręczników używanych w Szwecji pod kątem zawartości w nich treści o potencjale międzykulturowym. Punktem wyjścia dla przedstawionych w tekście rozważań są uwagi dotyczące cech edukacji międzykulturowej, roli podręczników w kształtowaniu postaw międzykulturowych i problemów związanych z transmisją treści międzykulturowych w polskich podręcznikach. W głównej części tekstu wyodrębniłam dwie kategorie, w oparciu o które analizowałam zgromadzony materiał (udział podręczników we wspomaganiu rozwoju indywidualnego uczniów oraz udział podręczników w rozpoznawaniu, akceptacji i pozytywnym wartościowaniu różnorodności kulturowej). Każdej z tych kategorii przyporządkowałam następnie szczegółowe pytania badawcze. Artykuł kończy się wnioskami dotyczącymi możliwości zastosowania szwedzkiego podejścia w przekazywaniu treści międzykulturowych w materiałach dydaktycznych stosowanych w polskich szkołach.

Wiadomość do:

 

 

© 2017 Adam Marszałek Publishing House. All rights reserved.

Projekt i wykonanie Pollyart

Korzystając z naszej strony, wyrażasz zgodę na wykorzystywanie przez nas plików cookies . Zaktualizowaliśmy naszą politykę przetwarzania danych osobowych (RODO). Więcej o samym RODO dowiesz się tutaj.